Views
จาก คลังปัญญาไทย, สารานุกรมฟรี
ความฝันอันสูงสุด
เพลงพระราชนิพนธ์ ความฝันอันสูงสุด เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ 43 ทรงพระราชนิพนธ์ใน พ.ศ. 2514
เมื่อ พ.ศ. 2512 ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาคได้รับพระราชเสาวนีย์จากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ให้เขียนบทกลอนแสดงความนิยมส่งเสริมคนดีให้มีกำลังใจทำงานเพื่ออุดมคติเพื่อประเทศชาติ ออกมาเป็นกลอน 5 บท
สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถโปรดให้พิมพ์บทกลอนนี้ลงในกระดาษการ์ดแผ่นเล็ก ๆ พระราชทานแก่ข้าราชการ ทหาร ตำรวจ พลเรือน และผู้ทำงานเพื่อประเทศชาติ เตือนสติมิให้ท้อถอยในการทำความดี ต่อมา สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถได้กราบบังคมทูลพระกรุณาขอให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงใส่ทำนองเพลงในคำกลอน "ความฝันอันสูงสุด" ใน พ.ศ. 2514
[แก้ไข] เนื้อเพลง
- ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ
- ขอสู้ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว
- ขอทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ
- ขอฝ่าฟันผองภัยด้วยใจทะนง
- จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด
- จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง
- จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง
- จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา
- ไม่ท้อถอยคอยสร้างสิ่งที่ควร
- ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา
- ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา
- ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไป
- นี่คือปณิธานที่หาญมุ่ง
- หมายผดุงยุติธรรมอันสดใส
- ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด
- ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน
- โลกมนุษย์ย่อมจะดีกว่านี้แน่
- เพราะมีผู้ไม่ยอมแพ้แม้ถูกหยัน
- ยังคงหยัดสู้ไปใฝ่ประจัญ
- ยอมอาสัญก็เพราะปองเทิดผองไทย
ขอขอบคุณข้อมูลจาก











