Views
จาก คลังปัญญาไทย, สารานุกรมฟรี
ปริศนา ความหมายตาม พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 หมายถึง สิ่งหรือถ้อยคำที่ผูกขึ้นเป็นเงื่อนงำเพื่อให้แก้ให้ทาย
[แก้ไข] ปริศนาคำทาย

หมายถึง ถ้อยคำที่ยกขึ้นเป็นเงื่อนงำ เพื่อให้แก้ ให้ทาย การเล่นทายกัน ใช้ถ้อยคำธรรมดาเป็นภาษาร้อยแก้ว หรือจะมีสัมผัสแบบภาษาร้อยกรองก็ได้ ภาษาที่ใช้นั้นเป็นภาษาสั้น ๆ ง่าย ๆ กระชับความ แต่ยากแก่การตีความในตัวปริศนาอยู่บ้าง มักนิยมกันในหมู่เด็ก ๆ หรือผู้ใหญ่ ยกคำทายเพื่อมาทายกัน เป็นการฝึกสมอง ลองภูมิปัญญา ช่วยฝึกความคิด ก่อให้เกิดการเรียนรู้ ความเข้าใจ และเกิดความสนุกขบขัน บันเทิงใจด้วย นอกจากจะนี้ ยังฝึกให้เด็ก ๆ รู้จักจำ รู้จักสังเกต เป็นวิธีการสอนเด็กที่ชาญฉลาดอย่างยิ่ง ในสมัยโบราณ การลองภูมิปัญญาว่าผู้นั้นจะมีความเฉลียวฉลาดหรือไม่เพียงไร วิธีหนึ่งก็คือ การทายปริศนาหรือการทายปัญหาดังนั้นการเล่นปริศนาคำทาย จึงเป็นที่นิยมกันมาจนถึงปัจจุบันนี้
ปริศนาคำทาย วิธีเล่นคือผู้ทายจะเริ่มต้นการทายด้วยคำขึ้นต้นว่า "อะไรเอ่ย" ต่อจากนั้นก็จะเริ่มทายถึงสิ่งของ คน ต้นไม้ ผักสด ผลไม้ สัตว์ ฯลฯ โดยนำลักษณะเด่นหรือนำไปเปรียบเทียบกับสิ่งอื่นที่ใกล้เคียงกันเป็นการชี้แนะเพื่อให้ทายถูก อาจมีปัญหาเชาวน์ ซึ่งผู้ตอบจะต้องมีความรู้รอบตัว และมีความจำอย่างดีว่า คำตอบนั้นคืออะไร ถ้าทายถูกจะเป็นผู้ตั้งปัญหา ถ้าทายผิดจะต้องตอบปัญหาใหม่ หรือผู้ถามจะถามคนเดียวต่อไปเรื่อย ๆ ก็ได้
ในสมัยรัชกาลที่ 5 ก็นิยมทายปริศนากัน แต่มักจะแต่งเป็นโคลงหรือกลอนให้มีความไพเราะไปในทางภาษาหนังสือ เป็นการทายในหมู่ชนชั้น ที่ได้รับการศึกษา ซึ่งต่างจากการทายปริศนาตามหมู่บ้านหรือตามประสาชาวบ้าน เช่น
- วัดหนึ่งนามเรียกคล้าย เวลา ราตรีต่อทิวา นั่นไซร้
- มีนามซึ่งชนสา- มัญเรียก แปลว่าวัดซึ่งไร้ ร่มไม้ชายคา
- (เฉลย – วัดแจ้ง หรือ วัดอรุณ)
เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธมกุฎราชกุมาร พระองค์ได้ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นในบางโอกาส สำหรับให้ข้าราชบริพารส่วนพระองค์คิดทายกันเล่น หรือภายในแวดวงข้าราชสำนักสมัยนั้น เช่นในงานฤดูหนาวประจำปีที่วัดเบญจมบพิตรในสมัยนั้น จัดว่าเป็นงานที่สนุกสนานที่สุด เป็นงานที่เจ้านายเชื้อพระวงศ์มาออกร้านกันมาก การเล่นทายปัญหาหรือปริศนานับว่าเป็นจุดสำคัญที่สุดของงาน
รัชกาลที่ 6 ทรงพระราชนิพนธ์ปัญหาร่วมด้วย จึงมีข้าราชบริพารสนใจตอบหรือทายกันมาก และมีรางวัลสมนาคุณให้แก่ผู้ที่ตอบหรือทายถูกอีกด้วย การเล่นทายปัญหาในวัดเบญจมบพิตรนี้ ในขั้นแรกเรียกว่าเป็นการทาย “ผะหมี” ซึ่งเป็นการเล่นอย่างแพร่หลายในหมู่ นักปราชญ์ราชบัณฑิตและกวีในประเทศจีน
[แก้ไข] ลักษณะของปริศนาคำทาย
- นิยมใช้คำคล้องจองกันโดยไม่กำหนดจำนวนคำในแต่ละวรรค เป็นข้อความสั้น ๆ กะทัดรัดหรืออาจผูกเป็นปริศนากลอน ซึ่งบ่งบอกถึงความเป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอนทำให้จำได้ง่าย
- เนื้อหานั้นมักจะนำมาจากสิ่งต่างๆที่อยู่รอบตัวเรา เช่น ของใช้ คน สัตว์ ผัก พืช เวลา สถานที่ เครื่องใช้ ปรากฏการณ์ธรรมชาติ เชาว์ปัญญา ฯลฯ ซึ่งผู้ผูกปริศนาจะต้องเป็นคนช่างสังเกต แล้วนำเอาสิ่งที่สังเกตเห็นมาผูกปริศนาให้ผู้อื่นใช้ปัญญาเพื่อแก้หรือทาย
- จำนวนข้อความคำถามจะมีความสั้นยาวไม่เท่ากัน คือ อาจจะมีเพียงตอนเดียว สองตอน สามตอน หรือมากกว่านี้ แต่ข้อความทุกตอนจะเป็นการบอกคำตอบอยู่ในตัวเป็นนัยๆ ซึ่งเมื่อนำคำตอบมารวมกันจะเป็นลักษณะของสิ่งที่ทายนั่นเอง
- ไม่นิยมถามตรง ๆ แต่จะใช้สิ่งเปรียบเทียบ
- มีการท้าทายให้ผู้ไขปริศนาพยายามคิด
[แก้ไข] ประโยชน์ที่ได้รับ
- ผู้เล่นได้รับความสนุกสนาน เพลิดเพลิน ขบขัน เป็นการพัฒนาจิตใจให้แจ่มใส
- ฝึกให้ผู้เล่นเป็นผู้มีนิสัยช่างสังเกต ช่างคิด ฉลาดเฉลียวในการฝึกปัญญาของผู้เล่น
- ผู้เล่นจะได้รับความรู้ด้านต่าง ๆ เช่น สำนวนภาษา สังคมวิทยา และธรรมชาติวิทยา
- เป็นการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์
- เป็นการสร้างความสามัคคีสร้างมนุษยสัมพันธ์ในหมู่ผู้เล่นอีกด้วย
- เป็นการพัฒนาการใช้ภาษา
- เป็นการฝึกให้มีไหวพริบ เชาวน์ ปัญญาดี
[แก้ไข] ตัวอย่างของปริศนา
ตัวอย่างของปริศนาคำทายแยกเป็นประเภท ดังนี้
[แก้ไข] ปริศนาเกี่ยวกับบุคคล
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| ใครหือชื่อตกแล้ว ไม่หล่น คิดวัดถุชอบกล แปลกไซร้ ของนี้แหละให้ผล พิลึก ช่วยการเป็นไทได้ แต่เบื้องโบราณ | พระร่วง ทรงคิดกะละออม หรือครุ ขึ้นมาใส่น้ำส่งส่วยไปยังเมืองขอม |
| ใครเอ่ยแต่เด็กกล้า รบแรง พ่อออกนามว่าแขง เศิกไซร้ เป็นขุนจึ่งจัดแจง จาฤกประวัติของตนไว้ คู่ด้าวแดนตน | พ่อขุนรามคำแหงมหาราช |
| อะไรเอ่ย สามขาเดินมาหลังคามุงสำลี | คนแก่ถือไม้เท้า |
| อะไรเอ่ย หัวเป็นหนามถามไม่พูด | พระพุทธรูป |
[แก้ไข] ปริศนาเกี่ยวกับสัตว์
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| อะไรเอ่ยรถยนต์ก็ไม่ใช่ รถไฟก็ไม่เชิง วิ่งเตลิดเปิดเปิงอยู่กลางป่า | กิ้งกือ หมายความว่ากิ้งกือเดินอยู่ทั่วไป |
| อะไรเอ่ยคนสามแสน หามแกนไม้ประดู่ | กิ้งกือ แกนไม้ประดู่ หมายถึงตัวกิ้งกือมีสีแดงคล้ายสีของไม้ประดู่แดง |
| อะไรเอ่ยเขียวเหมือนพระอินทร์ บินเหมือนนก ศรปักอก นกก็ไม่ใช่ | แมลงทับ |
| อะไรเอ่ยเรือนสองเสา หญ้าคาสองตับ นอนไม่หลับลุกขึ้นร้องเพลง | ไก่ เรือนสองเสา หมายถึงไก่มี ๒ ขา หญ้าคาสองตับ หมายถึง ปีกไก่ทั้งสองข้างมีลักษณะเหมือนตับ หญ้าคาที่ใช้มุงหลังคาบ้าน |
| อะไรเอ่ยวิ่งโทง ๆ มีธงข้างหลัง | สุนัข โทง ๆ หมายถึงไม่สวมเสื้อผ้าธง ตามธรรมชาติของสุนัขเวลาวิ่งหางจะโบกไปมาเหมือนธง |
| อะไรเอ่ยสี่ตีนเดินมาหลังคามุงกระเบื้อง | เต่า |
| อะไรเอ่ยตีนเป๋อ ๆ คะเย่อกินใบไผ่ | ช้าง คำว่าเป๋อ หมายความถึง เฉย ๆ และธรรมชาติของช้างของกิน หน่อไม้ ใบไผ่ และพืชอื่น |
| อะไรเอ่ยสี่ตีนเชื่อง ๆ ไม่มุงกระเบื้องแต่มุงเข็ม | ช้าง คำว่าเป๋อ หมายความถึง เฉย ๆ และธรรมชาติของช้างของกิน หน่อไม้ ใบไผ่ และพืชอื่น |
| อะไรเอ่ยแหวนกับแหวนชนกันที่หันอากาศ เกิดเป็นสัตว์ประหลาด ชอบกินหญ้า | วัว แหวนกับแหวนชนกัน คือการสะกดคำมีตัวอักษร ว. ๒ ตัว = วัว |
| อะไรเอ่ยชื่อเหมือนคนตายมีปีกบินได้ หากินกับดอกไม้ | ผีเสื้อ |
| นกอะไรไม่ใช่ของเรา | นกเขา |
| อะไรเอ่ยมัจฉาหนึ่งหน้ายาวราวสักฟุต | ปลาม้า |
| มัจฉาหนึ่งชื่อบอกเป็นฝรั่ง | ปลาทู หมายถึงออกเสียงเหมือนคำในภาษาอังกฤษ |
| มัจฉาหนึ่งดุร้ายใคร ๆ ชัง | ปลาเสือ |
| มัจฉาหนึ่งถูกขังไม่ดิ้นรน | ปลากระป๋อง |
| อะไรเอ่ยชืออยู่บนฟ้ากายาอยู่ในน้ำ | ปลาดาว |
| อะไรเอ่ยชื่ออยู่ป่ากายาอยู่ในน้ำ | ปลาเสือ |
| อะไรเอ่ยชื่ออยู่ในครัว ตัวอยู่ในน้ำ | แมงกระชอน กระชอน คือของใช้ในครัว สำหรับกรองกะทิ |
[แก้ไข] ปริศนาเกี่ยวกับพืชผักผลไม้
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| อะไรเอ๋ยเมื่อเด็กนุ่งผ้า เมื่อชราเปลือยกาย | ต้นไผ่ เป็นการบอกลักษณะว่าเมื่อต้นไผ่ยังอ่อน (เป็นหน่อไม้) มีกาบหุ้ม แต่เมื่อโตขึ้นกาบที่หุ้มจะหลุดออก |
| อะไรเอ่ยเด็กดำนอนมุ้งขาว เรือนปั้นหยาสีเขียว | น้อยหน่า เด็กดำ คือ เมล็ด มุ้งขาว คือ เนื้อเรือนสีเขียว คือ เปลือก |
| อะไรเอ่ยข้างนอกขรุขระ ข้างในตะติ๊งโหน่ง | น้อยหน่า หรือทุเรียน เป็นการบอกลักษณะของผลไม้ว่า ผิวข้างนอกขุขระไม่สวยแต่เนื้อข้างในดีรับประทานอร่อย |
| อะไรเอ่ยข้างนอกสุกใส ข้างในเป็นโพรง | มะเดื่อ ซึ่งมีผิวนอกแดงสวย แต่ในลูกเป็นโพรง เพราะถูกหนอนเจาะ |
| อะไรเอ่ยใบหยัก ๆ ลูกรักเต็มคอ มะละกอก็ไม่ใช่ | ต้นตาล |
| อะไรเอ่ยต้นเท่าครก ใบปรกดิน | ตะไคร้ |
| อะไรเอ่ยสุกไม่หอม งอมไม่หล่น แห้งราคาตัน คนกินได้ | ข้าวโพด เพราะเมื่อแก่ได้ที่ก็ไม่หอมแห้งอยู่กับต้น |
| อะไรเอ่ยต้นเท่าเข็มใบเต็มทุ่งนา | ผักแว่น เป็นผักที่มีลำต้นเล็กขนาดต้นถั่วงอก ใบเป็นรูปหัวใจ ๓ แฉกติดกัน เป็นรูปกลม มัก |
[แก้ไข] ปริศนาเกี่ยวกับเครื่องใช้ในครัว
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| อะไรเอ่ยชักออกมาดำ ดำเข้าไปแดง มีแสงไฟ | ไม้ขีด สมัยก่อนไม้ขีดไฟจะมีหัวขีดที่ทำจากฟอสฟอรัสสีดำ เมื่อนำไปเสียดสี (ขีด) กับข้างกล่อง จะเป็นไฟสีเทา ต้องเอาไปทิ้ง |
| อะไรเอ่ย ซื้อมาเป็น สีดำ นำมาใช้เป็นสีแดง พอสิ้นแสงกลายเป็นสีเทา ต้องเอาไปทิ้ง | ถ่านไม้ ที่มีสีดำเพราะนำไม้ไปเผาก่อนแล้วจึงนำมาใช้ |
| อะไรเอ่ยนั่งบนตอหัวร่อคัก ๆ นั่งบนตักหัวร่อคึก ๆ | หม้อข้าวบนเตาไฟ |
| อะไรเอ่ยม้าสามขา เจ้าพระยาขึ้นขี่ใส่หมวกกำมะหยี่ สูบบุหรี่ ควันปุ๋ย | คือ โม่ ในสมัยโบราณทุกบ้านจะต้องมีโม่ไว้สำหรับบดข้าว หรือเมล็ดพืชให้เป็นแป้ง เพื่อนำไปประกอบอาหาร ลักษณะของโม่เป็นหินกลม ๒ แผ่น |
[แก้ไข] ปริศนาเกี่ยวกับเครื่องมือที่ใช้ในการประกอบอาชีพ
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| อะไรเอ่ย ข้างโน้นก็เขาข้างนี้ก็เขาเรือสำเภาแล่นตรงกลาง | กี่ทอผ้า |
| อะไรเอ่ยคนแก่หลังโกง ลงน้ำไม่ขุ่น | เบ็ดตกปลา เบ็ดมีลักษณะงองุ้มเหมือนคนแก่หลักโกง |
| อะไรเอ๋ยกดหัวท้องป่อง | สาแหรก หวายที่ผูกด้านล่างถักยึดกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนาดกว้างพอ ที่วางก้นกระบุงหรือกระจาดได้ มีสายขึ้นมามุมละเส้นนำปลายมาถักรวมกันและถักที่คั่น สำหรับสอดไม้คาน สาแหรกจะสูงประมาณ ๑-๑.๒๐ เมตร เวลาจะนำกระบุงหรือกระจายใส่ต้องกดส่วนบนให้ตรงกลางป่องออก เพื่อจะได้นำกระบุงหรือกระจาดวางบนกันสาแหรกได้สะดวก |
| อะไรเอ่ยตัวอยู่นา ตาอยู่บ้าน อยู่นากัดข้าว อยู่บ้านกัดฝา | ตะปู |
| อะไรเอ่ยดำมิดหมี ยิ่งตียิ่งกัด ดำเหมือนหมัดยิ่งกัดยิ่งดี | สิ่วกับฆ้อน เพราะสิ่วและฆ้อนทำด้วยเหล็กมีสีดำ เวลาใช้สกัดไม้จะต้องใช้สิ่วกดลงไปบนไม้แล้วใช้ฆ้อนตีลงบนด้ามสิ่ว เพื่อเจาะในเนื้อไม้ |
| อะไรเอ่ยหน้าขาว ๆ ตัวยาวศอก พอตัดขนออกยาวแค่วา | ขวาน เป็นปริศนาที่ผู้ทายจะต้องใช้เชาวน์ในการตอบ หมายถึงหากตัดพยัญชนะตัวหน้าคือ ข. และพยัญชนะสะกดตัวท้ายคือ น. จะเหลือแต่ตรงกลางคือ "วา" |
| อะไรเอ่ย มีหาง มีปาก มีตา กินปลาเป็นอาหาร | แห |
| อะไรเอ่ยกินข้างล่าง ขี้ข้างบน | กบไสไม้ |
[แก้ไข] ปริศนาเกี่ยวกับการคมนาคม
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| อะไรเอ่ยมะลุมมะลำ เดินวันยังค่ำไม่เห็นรอย | เรือ เนื่องจากแล่นในน้ำไม่มีร่องรอยให้เห็น |
| อะไรเอ่ยยิ่งตัดยิ่งยาว | ถนน คำว่าตัดในที่นี้คงหมายถึงการตัดพื้นที่บางส่วนมาสร้างถนน |
[แก้ไข] ปริศนาเกี่ยวกับธรรมชาติ
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| อะไรเอ่ยกลางวันเก็บใส่กระบาย กลางคืนกระจายออก | ดาว |
| อะไรเอ่ยเขียวชะอุ่มพุ่มไสว ไม่มีใบมีแต่เม็ด | ฝน |
| อะไรเอ่ยกะลาซีกเดียว ข้ามทะเลได้ | พระจัทร์ |
| อะไรเอ่ยสูงเทียมฟ้า ต่ำกว่าหญ้านิดเดียว | ภูเขา |
| อะไรเอ่ยสูงกว่าน้ำด่ำกว่าเรือ | ฟองน้ำ จะอยู่ข้าง ๆ เรือ เวลาแล่นในน้ำจะมีฟองลอยอยู่ด้วย |
[แก้ไข] ปริศนาเกี่ยวกับเบ็ดเตล็ด
| ปริศนาคำทาย | เฉลย | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| อะไรเอ่ยนารีมีรู เพชรสีชมพูคารูนารี | ตุ้มหู | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| อะไรเอ่ยนกกระปูดแดง น้ำแห้งก็ตาย | ตะเกียง สมัยโบราณใช้น้ำมันก๊าด ถ้าน้ำมันหมด ตะเกียงก็ดับ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| อะไรเอ่ยมีฟันมากมายแต่กินอะไรไม่ได้ | หวี | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| อะไรเอ่ยหึ่งๆ เหมือนผึ้งภุมรา เอกบาทาจะเร ๆ | ลูกข่าง เวลาหมุนจะมีเสียงดังหึ่ง ๆ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| อะไรเอ่ยไม่มีคอไม่มีหัว มีแต่หน้า ถึงเวลาตีได้ตีเอา | กลอง | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| อะไรเอ่ยสองหูสี่ตา เบื่อนักหา เอาขาไว้ที่หู | แว่นตา | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| อะไรเอ่ยสองหน้ามีงาเต็มตัว | ข้าวเกรียบงา ขนมสมัยโบราณ จะทานต้องนำมาปิ้ง | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| อะไรเอ่ยสี่ตีนเกาะฝา อ้าปากกินคน | มุ้ง | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| อะไรเอ่ยไม่ใกล้ไม่ไกลมองเห็นรำไร | จมูก |
| อะไรเอ่ยตัดโคนก็ไม่ตาย ตัดปลายก็ไม่เน่า | ผม |
[แก้ไข] ปริศนาคำทายที่มีข้อความเพียงตอนเดียว
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| สีบาทฟ้าดหา | ผักตำลึง |
| น้ำอะไรไม่เคยขึ้น | น้ำตก |
[แก้ไข] ปริศนาคำทายที่มีข้อความสองตอน
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| กาไม่ใช่กาแท้ การ่อแร่เกาะกิ่งไม้ | กาฝาก |
| ต้นเท่าก้อย ใบห้อยถึงดิน | ตะไคร้ |
| กลิ้งอยู่บนพื้นธรณี สีชมพูชูสีอยู่ในกลมกลิ้ง | แตงโม |
| ต้นเท่าเทียน ใบเท่าถาด | บัวหลวง |
| ฝนตกสิบห่า หลังคาไม่เปียก | ใบบัวใบบอน |
| เมื่อเด็กนุ่งผ้า เมื่อชราเปลืองกาย | ไผ่ |
| แก่เรียกห้าว สาวเรียกอ่อน | มะพร้าว |
| ต้นเท่าเข็ม ใบเต็มแม่น้ำ | ผักแว่น |
| ต้นเท่าเรือ ใบห่อเกลือไม่มิด | มะขาม |
| ข้างนอกสุกใส ข้างในเป็นโพรง | มะเดือ |
| ต้นเท่าสายพาน ลูกยานโตงเตง | มะระ |
| มีตารอบตัว หัวไว้จุก | สับปะรด |
| ต้นเท่าแขน ใบแล่นเลี้ยว | อ้อย |
| แม่ชีสาวชาววัง ไม่รับสั่งไม่ออก | ขี้มูก |
| สามขาเดินมา หลังคามุมสำลี | คนแก่ถือไม้เท้า |
| อยู่ข้างหน้า สุดตาแลเห็น | จมูก |
| น้ำบ่อน้อย คนตั้งร้อยวิดไม่แห้ง | น้ำลาย |
| พี่น้องท้องเดียว แลเหลียวไม่เห็นกัน | ใบหู |
| อยู่ในน้ำเป็นปลา อยู่สุขศาลาเป็นคน | หมอ |
| เกิดมามีหางไม่มีขา พฮโตขึ้นมามีขาไม่มีหาง | กบ |
| ข้างบนเหน็บกริช ท้ายปิดเรือยนต์ | กุ้ง |
| ตัดหัวตัดหาง เหลือกลางวาเดียว | ความ,กว้าง |
| สี่ตีนเดินมา หลังคามุงกระเบื้อง | เต่า |
| ชื่อน่ากลัว ตัวน่ารัก | ผีเสื้อ |
| ทุกครั้งที่กางขา ต้องอ้าปากทุกที | กรรไกร |
| นางท้าวแขนอ่อน กินก่อนพระ | ทัพพี |
| มีฟันมากมาย แต่กินอะไรไม่ได้ | มีฟันมากมาย แต่กินอะไรไม่ได้หวี |
| สี่ตีนเกาะฝา อ้าปากกินคน | มุ้ง |
| ตัวอยู่ในนา ตาเกาะฝาบ้าน | ตะปู |
| นกกะปูดตาแดง น้ำแห้งเกือบตาย | ตะเกียง |
| ตาเป็นไฟ ใจเป็นเหล็ก | รถยนต์ |
| เดินมาเป็นแถว กินข้าวแล้วหรือยัง | ตัวหนังสือ |
| โตเท่าภูเขา เบานิดเดียว | เมฆ |
| เมื่อจะใช้เอาไปทอด เมื่อจะทอดเอาไปทิ้ง | สมอ |
| สุกเต็มต้น เก็บกินไม่ได้ | แสงแดด |
| สูงเทียมฟ้า ต่ำกว่าหญ้านิดเดียว | ภูเขา |
[แก้ไข] ปริศนาคำทายที่มีข้อความสามตอน
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| ห่อผ้าเหลืองอร่าม อยู่ในอาราม ไม่ใช่พระ | ต้นโพธิ์ห่อผ้า |
| เด็กดำนองในมุ้งขาว เรือนปั้นหยา หลังคาเดียว | น้อยหนา |
| จะว่าแจ๊กก็ไม่ใช่ จะว่าไทยก็ไม่ผิด มีหางอยู่นิดๆ | มะพร้าว |
| ใบหยักๆ ลูกรักเต็มต้น มะละกอก็ไม่ใช่ | ต้นตาล |
| ไม่มีหัว ไม่มีหาง เดินขวางๆรีๆ | ปู |
| ชื่อเหมือนคนตาย มีปีกบินได้ มีดอกไม้เป็นที่กิน | ผีเสื้อ |
| ตัวเป็นไม้ ฟันเป็นเหล็ก มะพร้าวใหญ่เล็กกินไม่เหลือ | กระต่ายขูดมะพร้าว |
| มีลูกติดดิน มีตารอบตัว มีหูอยู่บนหัว | แห |
| มาจากอังกฤษ ไม่มีชีวิต แต่พูดได้ | วิทยุ |
| สุกไม่หอม งอมไม่หล่น คนกินไม่ได้ | พระจันทร์ |
| คนจับไม่ได้ เพราะไม่มีตัวตน ถ้ามันจับคนหน้าตามืดมัว | ลม |
| มาจากเมืองแขก ตีไม่แตก ฟันไม่เข้า | เงา |
| แก่ๆนุ่งแดง เด็กๆนุ่งขาว สาวๆนุ่งเขียว | พริกขี้หนู |
[แก้ไข] ปริศนาคำทายที่มีความสี่ตอน
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| สุกไม่หอม งอมไม่หล่น แห้งคาต้น คนกินได้ | ข้าวโพด |
| ต้นเท่านิ้วก้อย ใบย้อยถึงดิน เด็กเก็บมากิน ร้อให้ร่ำไร | พริก |
| ผ่าไม่ผุ ทะลุไม้แก่น ถึงแท่นดินสอ ถึงบ่อน้ำใน | มะพร้าว |
| ไม่มีเมีย ไม่มีลูก ไม่มีข้าวปลูก แต่มีข้าวกิน | พระ |
| มีหูสองหู มีขาสองขา เวรหนักหนา เอาขาแยงหู | ปิ่นโต |
| มีหาง มีปาก มีตา กินปลาเป็นอาหาร | แห |
[แก้ไข] ปริศนาคำทายที่มีคำทายและคำตอบหลายอย่างมารวมกัน
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| สุกเหมือนดาว ขาวเหมือนฟ้า ดำเหมือนกา ด่าไม่ฟัง | มะปราง , มะไฟ , มะเลือ , มะดัน |
| ผักหนึ่งอยู่หนอง ผักสองอยู่วัด ผักสามอยู่ป่าช้า ผักสี่อยู่นา | ผักเป็ด , ผักชี , ผักกระสัง , ผักแว่น |
[แก้ไข] ปริศนาคำทายที่มีข้อความเป็นส่วนหนึ่งของคำกลอน
| ปริศนาคำทาย | เฉลย |
| เมื่อจะใช้เอาไปทอด เมื่อจะจอดเอาไปทิ้ง | สมอเรือ |
| ต้นเป็นสายยาวหูดูเป็นเส้น ดอกหางเห็นน่ายลบนเวหา | ว่าว |
ขอขอบคุณข้อมูลจาก
- สคูลดอทเน็ต
- เว็บไซต์ส่วนตัว : วิชาญ สว่างพงค์, สีลาภาษาไทย
- Blog สนุกกับภาษาไทย, แมงปอ พัชรี วัชรดิลก, เรื่องภาษาไทย
- โลกวรรณคดีดอตคอม
- หนังสือสภาพสังคมและวัฒนธรรมจากการเล่นของเด็ก , โดย จินตนา กระบวนแสง , สถาบันเด็กมูลนิธิเด็ก
- หนังสือคติชนวิทยา ภาษากับวัฒนธรรม (อจท) , อ.ภาทิพ ศรีสุทธิ์ , อ.สุกานดา ปาลิโพธิ หมวดวิชาภาษาไทย โรงเรียนสุราษฎร์ธานี











