Views
จาก คลังปัญญาไทย, สารานุกรมฟรี
สารบัญ |
[แก้ไข] ประวัติศาสตร์จังหวัดมุกดาหาร

[แก้ไข] ประวัติความเป็นมา
จังหวัดมุกดาหารเป็นจังหวัดน้องใหม่ ลำดับที่ 73 คือประกาศตั้งเป็นจังหวัดเมื่อวันที่ 27 กันยายน 2525 เดิมมุกดาหารเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม อยู่ห่างจากตัวจังหวัดถึง 100 กม. มาทางตอนใต้ จังหวัดมุกดาหารตั้งอยู่ติดชายฝั่งแม่น้ำโขงตอนใต้ของจังหวัดนครพนม ตรงกันข้ามกับเมืองสำคัญทางตอนใต้ของประเทศลาว คือ สุวรรณเขต (หรือสวรรค์เขต) อยู่ห่างกรุงเทพฯ โดยทางรถยนต์ 624 กม.
จังหวัดมุกดาหารไม่ค่อยจะมีหลักฐานเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ เพราะเหตุว่าเป็นเพียงหัวเมืองหนึ่งของเมืองนครพนม จึงไม่ค่อยจะพบเรื่องราวที่บันทึกไว้ แต่ก็คงมีประวัติควบคู่มากับเมืองนครพนมและเมืองธาตุพนม จากศิลาจารึกวัดธาตุพนม 3 ลงศักราช พ.ศ.2349 (สมัยรัชกาลที่ 2)
ตามประวัติของจังหวัดมุกดาหารกล่าวไว้ว่า เจ้ากนรีซึ่งเป็นเจ้าผู้ครองเมืองโพนสิน (บริเวณธาตุอินฮัง แขวงสุวรรณเขต ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวปัจจุบัน) ได้อพยพผู้คนข้ามแม่น้ำโขงมาตั้งเมืองใหม่ทางฝั่งขวาของแม่น้ำโขง ตรงบริเวณปากห้วยมุก เมื่อปี พ.ศ.2310 เหตุที่เลือกปากห้วยมุกนี้ เพราะนายพรานซึ่งอยู่ในปกครองของเจ้ากินรีได้ข้ามฝั่งโขงมาล่าสัตว์ และเมื่อถึงบริเวณปากห้วยมุกได้พบต้นตาลต้นหนึ่งมี 7 ยอด และพบกองอิฐปรักหักพังอยุ่ใต้ต้นตาลซึ่งสันนิษฐานว่าเคยเป็นที่ตั้งบ้านเมืองมาก่อน นายพรานจึงนำความไปแจ้งเจ้ากินรี เมื่อเจ้ากินรีมาตรวจดู เห็นว่าเป็นทำเลเหมาะแก่การตั้งเมือง จึงอพยพผู้คนข้ามแม่น้ำโขงมาตั้งเมืองที่บริเวณปากห้วยมุกและเมื่อตั้งเมืองใหม่ ๆ นั้น ผู้คนได้เห็นแก้วดวงหนึ่งมีสีสดใสลอยออกมาจากต้นตาล 7 ยอดในตอนกลางคืน และลอยกลับมาที่ต้นตาลในตอนเช้ามืดแทบทุกวัน เจ้ากินรีจึงให้ชื่อแก้วดวงนั้นว่า แก้วมุกดาหาร และให้ชื่อเมืองว่า เมืองมุกดาหาร ตั้งแต่เดือน 4 ปีกุน พ.ศ.2313 เป็นต้นมา
ต่อมาในปี พ.ศ.2321 เมืองเวียงจันทน์ได้ยกทัพมาตีเมืองลุ่มบัวลำภู (อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานีปัจจุบัน) สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาจักรียกกองทัพไปช่วยเมืองลุ่มบัวลำภู เจ้าพระยาจักรียกทัพเรือมาตามลำน้ำโขง ปราบปรามเมืองนครจำปาศักดิ์และเวียงจันทน์ โดยได้ตีเอาเมืองน้อยใหญ่ตามลำน้ำโขง รวมทั้งเมืองมุกดาหารเข้ามาอยู่ในความปกครองของกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเจ้ากินรีเป็น “พระยาจันทร์ศรีสุราชอุปราชามัณฑาตุราช” เจ้าเมืองมุกดาหารมีเจ้าเมืองสืบต่อกันมาจนถึง พ.ศ.2434 หลังจากการปราบกบฎฮ่อแล้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้ทรงให้จัดการปกครองแบบมณฑลขึ้นในภาคอีสาน เมืองมุกดาหารจึงถูกรวมเข้ากับมณฑลลาวพวน ซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองหนองคาย โดยมีกรมหลวงปรจักษ์ศิลปาคมเป็นข้าหลวงประจำมณฑล ต่อมามณฑลลาวพวนได้เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลฝ่ายเหนือ ในปี พ.ศ.2442 แต่เมืองมุกดาหารได้แยกออกมารวมเข้ากับบริเวณธาตุพนม พ.ศ.2443 ได้เปลี่ยนชื่อมณฑลฝ่ายเหนือมาเป็นมณฑลอุดร แล้วยกเลิกการปกครองแบบบริเวณโดยให้เมืองมุกดาหารขึ้นกับมณฑลอุดร ต่อมาในปี พ.ศ.2450 เมืองมุกดาหารได้ถูกยุบลงเป็นอำเภอมุกดาหารขึ้นกับจังหวัดนครพนม
วันที่ 27 กันยายน 2525 อำเภอมุกดาหารได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัดมุกดาหาร
ตำนาน นิทาน และเรื่องเล่าของจังหวัด
เรื่องวัดศรีมงคลใต้ (วัดศรีมุงคุณ) วัดนี้สร้างขึ้นในสมัยเจ้ากินรีผู้สร้างเมืองมุกดาหาร มีเรื่องเล่าว่า เมื่อเจ้ากินรีควบคุมไพร่พลมาถากถางป่าอยู่ใกล้ต้นตาล 7 ยอด ก็ได้พบพระพุทธรูป 2 องค์ องค์ใหญ่เป็นพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน องค์เล็กเป็นพระพุทธรูปเหล็กอยู่ใต้ต้นโพธิ์ เจ้ากินรีจึงให้สร้างวัดขึ้นที่บริเวณนั้น และตั้งชื่อว่า “วัดศรีมุงคุณ” ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น “วัดศรีมงคล”
สัญลักษณะประจำจังหวัด
รูปปราสาทสองนางสถิต ปราสาทองค์กลางมีแก้วมุกดาวางอยู่บนพาน ใต้พานมีผ้าทิพย์รองรับและมีอักษรย่อชื่อจังหวัดไขว้กันติดอยู่บนผ้าทิพย์ ปราสาทสององค์ซ้ายขวา มีบายศรีเป็นเครื่องบูชาด้านหลังเป็นองค์พระธาตุพนมแทนความหมายว่า แยกตัวออกจากจังหวัดนครพนม คำขวัญประจำจังหวัด เมืองชายโขงงาม มะขามหวานเลิศ ถิ่นกำเนิดลำพญา ภูผาเทิบพิสดาร กลองโบราณล้ำค่า วัฒนธรรมไทยแปดเผ่า เขามโนรมย์เพลินตา โสภาแก่งกระเบา
[แก้ไข] อาณาเขตติดต่อ
- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเต่างอย จังหวัดสกลนคร และอำเภอนาแจังหวัดนครพนม
- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร อำเภอชานุมาน จังหวัดยโสธร อำเภอชานุมาน จังหวัดอำนาจเจริญ และอำภอหนองพอก อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงสวันเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โดยมีแม่น้ำโขงเป็นเส้นกั้นพรมแดน
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกุฉินารายณ์ อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธ์
[แก้ไข] การปกครอง
แบ่งการปกครองออกเป็น 7 อำเภอ คือ อำเภอเมือง อำเภอคำชะอี อำเภอนิคมคำสร้อย อำเภอดอนตาล อำเภอดงหลวง อำเภอหว้านใหญ่ และอำเภอหนองสูง
[แก้ไข] งานประเพณี
ประเพณีการแข่งเรือ การแข่งเรือของจังหวัดมุกดาหารเป็นประเพณีสืบทอดกันมาแต่โบราณ โดยจัดขึ้นในลำน้ำโขงในช่วงเทศกาลออกพรรษาของทุกปี ในวันขึ้น 13 ค่ำ – 15 ค่ำ เดือน 11 ที่บริเวณเขื่อนริมโขง ถนนสำราญชายโขง
งานรวมเผ่าไทยมุกดาหารมะขามหวานชายโขง จังหวัดมุกดาหารเป็นเมืองเก่าแก่ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงตรงข้ามกับแขวงสวันเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว จึงมีชาวไทยเผ่าต่าง ๆ อาศัยวิถีชีวิตความเป็นอยู่ที่น่าสนใจ และ มีเอกลักษณ์และศิลปวัฒนธรรม ของตนเอง คือ
- เผ่าผู้ไทย ในจังหวัดมุกดาหารมีกระจายทั่วไปเกือบทุกอำเภอ
- ไทยข่า (บรู) จังหวัดมุกดาหารยังมีผู้ที่มีเชื้อสายจำนวนมาก โดยเฉพาะแถบเทือกเขาภูพานติดต่อชายแดน
- กระโส้ หรือ โซ่ อยุ่กลุ่มเดียวกับ ไทยข่า
- กะเลิง เป็นกลุ่มเดียวกับข่า (บรู) ในจังหวัดมุกดาหารยังมีผู้สืบเชื้อสายอยู่
- ไทยย้อ มีกระจัดกระจายแทรกอยู่กับกลุ่มไทยลาว
- กุลา เป็นชนต่างถิ่นเร่ร่อนค้าขาย
นอกจากนี้มุกดาหารยังเป็นแหล่งกำเนิดมะขามหวานพันธุ์ดีที่มีชื่อเสียงโด่งดังมา นาน โดยจะมีการจัดงานรวมเผ่าไทยมุกดาหาร มะขามหวานชายโขงขึ้น เป็นประจำทุกปี รวม 7 วัน 7 คืน โดยงานจะจัดขึ้นบริเวณหน้าศาลากลางจังหวัด กิจกรรมระหว่างวันมีขบวนแห่ ซึ่งใช้ฟ้อนนับร้อยคนแต่งกายด้วยชุดประจำเผ่า มีการประกวดมะขามหวาน การประกวดธิดาเผ่าไทย การออกร้านของหน่วยงานต่าง ๆ และการแสดงพื้นเมือง เป็นต้น
ขอขอบคุณข้อมูลจาก
- 76 จังหวัดในเมืองไทย : ดารุณีย์, (2524), นนทบุรี,สำนักพิมพ์ธารบัวแก้ว.
- เที่ยวอีสาน : ธวัช ปุณโณทก,(2532),กรุงเทพฯ,โรงพิมพ์พิฆเณศ.
- นิทาน 4 ภาค (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) : สัณห์ ภาวิต, (2539),กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.













