Views
จาก คลังปัญญาไทย, สารานุกรมฟรี
[แก้ไข] สนธิสัญญา
สนธิสัญญา หมายถึง .กฎหมายระหว่างประเทศเป็นหลักกฎหมายหรือข้อตกลงร่วมกันที่ใช้บังคับกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
สนธิสัญญา (Treaty) ความตกลงระหว่างประเทศที่ทำขึ้นเป็นหนังสือระหว่างรัฐต่าง ๆ หรือระหว่างรัฐ กับองค์การระหว่างประเทศ หรือระหว่างองค์การระหว่างประเทศด้วยกัน และอยู่ภายใต้บังคับของ กฎหมายระหว่างประเทศ ไม่ว่าจะทำขึ้นเป็นฉบับเดียวหรือสองฉบับหรือหลายฉบับผนวกเข้าด้วยกัน ครอบคลุมถึงความ ตกลงระหว่างประเทศทุกรูปแบบ เช่น สนธิสัญญา อนุสัญญา ความตกลง ข้อตกลง หนังสือ แลกเปลี่ยน พิธีสาร กรรมสารทั่วไป กรรมสารสุดท้าย เป็นต้น โดยมีความมุ่งหมายเพื่อให้เกิดผล ผูกพันทางกฎหมายระหว่างกันตามกฎหมายระหว่างประเทศ
ความหมายของสนธิสัญญา หมายถึงความตกลงระหว่างประเทศซึ่งกระทำขึ้นระหว่างกันเป็นลายลักษณ์อักษรอยู่ภายใต้บังคับของกฎหมายระหว่างประเทศ อันดับแรกองค์ประกอบคือเรื่องความตกลง คือการแสดงเจตนาหรือเป็นนิติกรรม เขาบอกต้องเป็นนิติกรรม 2 ฝ่าย หรือหลายฝ่าย ถ้าเป็นนิติกรรมฝ่ายเดียวไม่เป็นองค์ประกอบของสัญญา แต่นิติกรรมฝ่ายเดียวนั้นมีความผูกพันเช่นเดียวกัน มีความผูกพันแต่ไม่เป็นองค์ประกอบของสนธิสัญญา
ต่อข้อซักถามเกี่ยวกับการให้ความหมายของคำว่า “สนธิสัญญา” นั้น กระทรวงการต่างประเทศใช้หลักเกณฑ์ใดในการพิจารณาว่า “สนธิสัญญา” นั้นมีความหมายเพียงใด
ผู้แทนกระทรวงการต่างประเทศชี้แจงว่าในมาตรา ๑๘๖ ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ใช้คำว่า “สนธิสัญญา” ในความเข้าใจของกระทรวงการต่างประเทศ คำว่า
“สนธิสัญญา” มีความหมายที่ครอบคลุมทั้งความตกลง บันทึกความเข้าใจ หรืออื่นๆ ฯลฯ น่าจะเหมาะสมและมีความชัดเจนและเป็นแนวปฏิบัติที่ใช้อยู่ ซึ่งจะครอบคลุมทุกประการ ในส่วนของความแตกต่างในเรื่องของถ้อยคำที่ใช้ เช่น “อนุสัญญา” ไม่มีข้อกำหนดที่แน่นอนตายตัว แต่แนวทางที่ถือปฏิบัติที่ผ่านมานั้น ถ้าเป็น “อนุสัญญา” จะเป็นสิ่งที่ทำในองค์การระหว่างประเทศหรือเป็นสิ่งที่ทำร่วมกันหลายๆประเทศ ภาษาอังกฤษจะใช้คำว่า “convention” ส่วนคำว่า “พิธีสาร” นั้นมักใช้ในกรณีสนธิสัญญาที่เป็นการแก้ไขอนุสัญญาหรือเป็นการอธิบายความเพิ่มเติม หรือที่เรียกว่า “พิธีสารแนบท้าย”
อีกทั้งกระทรวงการต่างประเทศได้ใช้แนวทางของกฎหมายระหว่างประเทศซึ่งอยู่ในอนุสัญญาเวียนนา ๑๙๖๙ ซึ่งกำหนดว่า
““treaty” means an international agreement concluded between States in written form and governed by international law, whether embodied in a single instrument or in two or more related instruments and whatever its particular designation;”
และร่างระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการทำสนธิสัญญา พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งกำหนดว่า “สนธิสัญญา” หมายความถึง ความตกลงระหว่างประเทศสองฝ่ายหรือหลายฝ่ายที่เป็นลายลักษณ์อักษร ที่รัฐบาลไทยหรือส่วนราชการไทยทำในนามประเทศไทยหรือรัฐบาลไทยกับรัฐต่างประเทศหรือกับรัฐบาลต่างประเทศหรือกับส่วนราชการของต่างประเทศในนามของรัฐบาลต่างประเทศหรือกับองค์การระหว่างประเทศ ภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นเอกสารฉบับเดียวหรือหลายฉบับประกอบกันหรือเรียกชื่อเอกสารอย่างใดก็ตาม”
สนธิสัญญา (Treaty) เป็นคำกว้างๆ ใช้สำหรับความหมายโดยทั่วไปเกี่ยวกับสัญญาที่ทำระหว่างบุคคลในระหว่างประเทศ (รัฐ รัฐบาล องค์กรระหว่างประเทศ) โดยก่อให้เกิดสิทธิและพันธกรณีระหว่างกันภายใต้บังคับกฎหมายระหว่างประเทศ ในความเข้าใจของบุคคลทั่วไป คำนี้อาจหมายถึง “ความตกลงระหว่างประเทศ” สนธิสัญญาอาจมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป ขึ้นกับปัจจัยหลายอย่าง เช่น ความนิยมเรียกในช่วงนั้น หรือการแบ่งกลุ่มสนธิสัญญาตามความสำคัญ หรือตามขั้นตอนการทำสนธิสัญญา ดังตัวอย่างความตกลง (Agreement), ข้อตกลง (Arrangement), บันทึกความเข้าใจ (MOU – Memorandum of Understanding), บันทึกความตกลง (Memorandum of Agreement), พิธีสาร (Protocol), อนุสัญญา (Convention), กติกา (Covenant) ฯลฯ
ไม่ว่าจะเรียกชื่ออย่างไรก็ตาม หากเข้าหลักเกณฑ์ตามกฎหมายก็ถือเป็นสนธิสัญญาทั้งสิ้น แต่มีข้อแตกต่างเล็กน้อยคือ บางชนิดอาจไม่ต้องนำเสนอและผ่านกระบวนการให้ความเห็นชอบของรัฐสภา เป็นต้น
หลักสิทธิมนุษยชนที่กล่าวไว้ในปฏิญญาสากล ได้ถูกนำมาย่อยให้เกิดความกระจ่าง และนำเสนอเป็นรูปแบบของสนธิสัญญา หรือ กฎหมายระหว่างประเทศที่จะผูกพันกับรัฐที่เข้าร่วมเป็นภาคีของกฎหมายนั้นๆ
ขอขอบคุณข้อมูลจาก