Views
จาก คลังปัญญาไทย, สารานุกรมฟรี
โศก ( ชื่อภาษาอังกฤษ : Moke หรือ APOCYNACEAE , ชื่อทางวิทยาศสตร์ Wrightia religiosa Benth. ex Kurz ) เป็นไม้พุ่ม สูง 2- 5 เมตร
เปลือกต้นสีน้ำตาลแก่ มีจุดสีขาวทั่วไป ใบ เดี่ยว ออกเป็นคู่ตรงข้าม เป็นรูปไข่หรือเป็นรูปรี โคนและปลายแหลมหรือมน สีเขียวเป็นมัน
ดอกช่อ เล็ก สีขาว โคนกลีบดอกเชื่อมกันเล็กน้อย กลีบดอก 5 กลีบ ออกดอกเป็นช่อสั้นๆ ตามปลายกิ่ง ช่อละ 5-7 ดอก กลิ่นหอมเวลา
เย็นและกลางคืน ผล เป็นฝักคู่ ปลายโค้งเข้าหากัน เมื่อแก่แตกเป็น 2 ซีก เมล็ด จำนวนมาก มีขนสีขาวเป็นกระจุกที่ปลาย ออกดอกตลอดปี
การขยายพันธุ์ เพาะเมล็ดหรือตอนกิ่ง ประโยชน์ รากใช้รักษาโรคผิวหนัง แก้พิษสัตว์กัดต่อย ใบ
ใช้ขับน้ำเหลือง ดอกเป็นยาระบาย เปลือกเป็นยาเจริญอาหาร รักษาโรคไต
ยางจากต้นแก้บิด มักปลูกเป็นไม้ประดับ ถิ่นกำเนิด พม่า เวียดนาม เขมร มาเลเซีย ฟิลิปปินส์
เป็นพันธุ์ไม้ที่คนชอบแต่งเป็นรูปต่างๆ ชอบขึ้นในบทประพันธ์ต่างๆ ต้นโศกนี้ได้ถูกนำไปแต่งบท
ประพันธ์ที่ชื่อว่า นิราศภูเขาทอง ดังนี้
เห็นโศกใหญ่ใกล้น้ำระกำแฝง ทั้งรักแซมสวาดประหลาดเหลือ
เหมือนโศกพี่ที่ระกำก็ซ้ำเจือ เพราะรักเรื้อแรมสวาทมาคลาดคลาย
บทประพันธ์ โดย พระศรีสุนทรโวหาร (สุนทรภู่)
หมายเหตุ : โศกเป็นชื่อที่อัปมงคล ซึ่งหมายความว่า ความโศกเศร้า เมื่อใครนำต้นไม้นี้ไปปลูกที่บ้าน ก็จะมีแต่ความโศกเศร้า
เนื่องภาษาไทยเป็นภาษาที่มีพลัง ซึ่งมีอิทธิพลต่อคนไทยเป็นอย่างมาก เพราะฉะนั้น ปัจจุบัน จึงเปลี่ยนชื่อเป็น อโศก ซึงหมายความว่า
ไม่โศกเศร้า = มีความสุข
บทความนี้เรียบเรียงโดย ธนกร จึงสมเจตไพศาล
อ้างอิงจาก http://www.thaigoodview.com/library/studentshow/2549/m6-5/no02/flowerinliterature/sec18page01.htm